Η λατινική ονομασία του γένους Pelargonium προέρχεται από την ελληνική λέξη «πελαργός», λόγω της ομοιότητας που παρουσιάζει το σχήμα του καρπού με το ράμφος του πουλιού. Το επίθετο graveolens σημαίνει «έντονα αρωματικός», αναφερόμενο στο χαρακτηριστικό δυνατό άρωμα των φύλλων του φυτού. Η κοινή ονομασία «αρμπαρόριζα» θεωρείται ότι έχει εισαχθεί στην ελληνική γλώσσα μέσω μεσογειακών και ανατολικών επιρροών και έχει επικρατήσει ιδιαίτερα στην παραδοσιακή χρήση του φυτού.

Η αρμπαρόριζα είναι πολυετής, αειθαλής, αρωματικός θάμνος της οικογένειας Geraniaceae. Καλλιεργείται ευρέως στις μεσογειακές και εύκρατες περιοχές, ενώ στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη σε κήπους και γλάστρες, κυρίως λόγω του έντονου αρώματός της και της καλλωπιστικής της αξίας.

Το φυτό αναπτύσσει θαμνώδη μορφή και μπορεί να φτάσει περίπου τα 60–120 εκ. ύψος, ανάλογα με τις συνθήκες καλλιέργειας. Οι βλαστοί του είναι ξυλώδεις στη βάση, ενώ τα φύλλα είναι μεγάλα, παλαμοειδή έως λοβωτά, με πολλές μικρές τρίχες. Όταν τρίβονται, εκλύουν χαρακτηριστικό άρωμα που θυμίζει τριαντάφυλλο, γι’ αυτό και συχνά αναφέρεται ως «γεράνι με άρωμα τριαντάφυλλου».

Τα άνθη της αρμπαρόριζας είναι μικρά, συνήθως ροζ, μωβ ή λευκά, και εμφανίζονται σε ταξιανθίες κατά τη διάρκεια της θερμής περιόδου του έτους. Αν και δεν αποτελούν το κύριο διακοσμητικό στοιχείο του φυτού, συμβάλλουν στην καλλωπιστική του αξία.

Η αρμπαρόριζα ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες θέσεις και σε καλά στραγγιζόμενα εδάφη. Είναι σχετικά ανθεκτική στην ξηρασία, ωστόσο αναπτύσσεται καλύτερα με μέτρια άρδευση. Δεν αντέχει την έντονη παγωνιά, καθώς οι χαμηλές θερμοκρασίες μπορούν να προκαλέσουν ζημιές στο υπέργειο τμήμα της.

Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται κυρίως με μοσχεύματα, τα οποία ριζώνουν εύκολα και διατηρούν τα χαρακτηριστικά του μητρικού φυτού. Παρουσιάζει γενικά καλή ανθεκτικότητα σε ασθένειες, με βασικότερο πρόβλημα την ευαισθησία σε υπερβολική υγρασία που μπορεί να οδηγήσει σε σήψεις ριζών.

Η συλλογή των φύλλων μπορεί να γίνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου. Από το φυτό παράγεται κυρίως αρωματική δρόγη και αιθέριο έλαιο, το οποίο χρησιμοποιείται σε αρωματοποιία, καλλυντικά και παραδοσιακές χρήσεις.

Η αρμπαρόριζα έχει επίσης σημαντική θέση στην ελληνική οικιακή παράδοση, καθώς χρησιμοποιείται ευρέως για τον αρωματισμό γλυκών του κουταλιού, μαρμελάδων και ροφημάτων. Παράλληλα, καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό σε κήπους, γλάστρες και μπαλκόνια λόγω του έντονου αρώματός της και της εύκολης καλλιέργειάς της.