Η λατινική ονομασία του γένους Robinia δόθηκε προς τιμήν του Γάλλου βοτανολόγου και κηπουρού Jean Robin, ο οποίος συνέβαλε στη διάδοση του φυτού στην Ευρώπη κατά τον 17ο αιώνα. Το επίθετο pseudoacacia σημαίνει «ψευδοακακία», καθώς το φυτό παρουσιάζει ομοιότητες με είδη του γένους Acacia, χωρίς όμως να ανήκει σε αυτό. Για τον λόγο αυτό είναι ευρύτερα γνωστό και ως ψευδακακία.

Η ακακία είναι φυλλοβόλο δέντρο της οικογένειας Fabaceae. Κατάγεται από τη Βόρεια Αμερική, αλλά έχει εισαχθεί και εγκλιματιστεί σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, της Ασίας και της Μεσογείου. Στην Ελλάδα καλλιεργείται ευρέως σε αστικές και αγροτικές περιοχές, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις αναπτύσσεται αυτοφυώς.

Η ακακία χαρακτηρίζεται από ταχεία ανάπτυξη και μπορεί να φτάσει σε ύψος από 15 έως 25 μέτρα. Ο κορμός της είναι συνήθως ευθύς, με φλοιό βαθιά σχισμένο και σκούρου γκρι χρώματος στα ώριμα δέντρα. Τα φύλλα είναι σύνθετα, πτερωτά, αποτελούμενα από πολλά μικρά ωοειδή φυλλάρια με ζωηρό πράσινο χρώμα. Στη βάση των νεαρών βλαστών εμφανίζονται χαρακτηριστικά αγκάθια, τα οποία αποτελούν μετασχηματισμένα παράφυλλα.

Τα άνθη εμφανίζονται συνήθως από τον Μάιο έως τον Ιούνιο. Είναι λευκά, ιδιαίτερα αρωματικά και σχηματίζουν κρεμάμενους βότρεις μήκους έως και 20 εκατοστών. Η πλούσια ανθοφορία προσελκύει μεγάλο αριθμό μελισσών και άλλων επικονιαστικών εντόμων, γεγονός που καθιστά την ακακία ένα από τα σημαντικότερα μελισσοκομικά δέντρα. Οι καρποί είναι επιμήκεις λοβοί που περιέχουν αρκετούς σπόρους και παραμένουν συχνά πάνω στο δέντρο κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Η ακακία παρουσιάζει μεγάλη προσαρμοστικότητα και μπορεί να αναπτυχθεί ακόμη και σε φτωχά ή υποβαθμισμένα εδάφη. Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις και εμφανίζει υψηλή αντοχή στην ξηρασία, στους ανέμους και στις χαμηλές θερμοκρασίες. Επιπλέον, όπως πολλά φυτά της οικογένειας Fabaceae, έχει την ικανότητα δέσμευσης ατμοσφαιρικού αζώτου μέσω συμβιωτικών μικροοργανισμών στις ρίζες της, συμβάλλοντας στη βελτίωση της γονιμότητας του εδάφους.

Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται κυρίως με σπόρο, αλλά και με παραφυάδες που αναπτύσσονται από το ριζικό σύστημα. Η ακακία παρουσιάζει έντονη αναβλαστική ικανότητα και μπορεί να εγκαθίσταται εύκολα σε νέες περιοχές. Είναι γενικά ανθεκτική σε εχθρούς και ασθένειες, αν και περιστασιακά μπορεί να προσβληθεί από ξυλοφάγα έντομα ή μυκητολογικές ασθένειες.

Η ακακία έχει σημαντική οικονομική και οικολογική αξία. Το ξύλο της είναι σκληρό, ανθεκτικό και χρησιμοποιείται σε κατασκευές, πασσάλους, έπιπλα και ξυλουργικές εφαρμογές. Παράλληλα, αποτελεί εξαιρετικό μελισσοκομικό φυτό, καθώς από το νέκταρ των ανθέων της παράγεται το γνωστό μέλι ακακίας. Χρησιμοποιείται επίσης σε αναδασώσεις, αντιδιαβρωτικά έργα και ως καλλωπιστικό δέντρο σε πάρκα, δρόμους και μεγάλους κήπους.