Η λατινική ονομασία Aloe προέρχεται πιθανότατα από την αραβική λέξη alloeh ή από αντίστοιχες σημιτικές λέξεις που αναφέρονται σε πικρές και αρωματικές ουσίες φυτικής προέλευσης. Το επίθετο vera σημαίνει «αληθινή» ή «γνήσια», υποδηλώνοντας το είδος που είναι περισσότερο γνωστό για τις θεραπευτικές και καλλυντικές του ιδιότητες. Η αλόη είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα φαρμακευτικά φυτά παγκοσμίως και καλλιεργείται εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Η αλόη είναι πολυετές παχύφυτο της οικογένειας Asphodelaceae. Η ακριβής φυσική καταγωγή της δεν είναι πλήρως εξακριβωμένη, ωστόσο θεωρείται ότι προέρχεται από την Αραβική Χερσόνησο. Σήμερα καλλιεργείται ευρέως σε τροπικές, υποτροπικές και μεσογειακές περιοχές σε όλο τον κόσμο, τόσο για εμπορική εκμετάλλευση όσο και ως καλλωπιστικό φυτό.

Η αλόη σχηματίζει ρόδακα από παχιά, σαρκώδη φύλλα που εκφύονται από τη βάση του φυτού. Τα φύλλα έχουν λογχοειδές σχήμα, πράσινο έως γλαυκοπράσινο χρώμα και φέρουν μικρά αγκάθια κατά μήκος των περιθωρίων τους. Στο εσωτερικό τους περιέχεται διαφανής γέλη, η οποία αποτελεί το πλέον αξιοποιήσιμο μέρος του φυτού. Το ύψος της συνήθως κυμαίνεται από 60 έως 100 εκατοστά, ενώ σχηματίζει παραφυάδες γύρω από τη βάση της.

Τα άνθη εμφανίζονται συνήθως την άνοιξη ή στις αρχές του καλοκαιριού. Είναι σωληνοειδή, κίτρινα έως κιτρινοπορτοκαλί και σχηματίζονται σε επιμήκεις ταξιανθίες που αναπτύσσονται πάνω σε όρθιους ανθοφόρους βλαστούς. Η ανθοφορία προσελκύει διάφορα επικονιαστικά έντομα.

Η αλόη είναι ιδιαίτερα ανθεκτική στην ξηρασία, καθώς αποθηκεύει μεγάλες ποσότητες νερού στους ιστούς των φύλλων της. Αναπτύσσεται καλύτερα σε ηλιόλουστες θέσεις και σε ελαφρά, αμμώδη ή αμμοπηλώδη εδάφη με πολύ καλή αποστράγγιση. Η υπερβολική υγρασία αποτελεί τον σημαντικότερο περιοριστικό παράγοντα για την καλλιέργειά της, καθώς μπορεί να προκαλέσει σήψεις στο ριζικό σύστημα. Δεν παρουσιάζει μεγάλη αντοχή στον παγετό και οι παρατεταμένες θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές στα φύλλα.

Ο πολλαπλασιασμός της αλόης γίνεται κυρίως με παραφυάδες που αναπτύσσονται γύρω από το μητρικό φυτό. Η μέθοδος αυτή προτιμάται επειδή είναι εύκολη και εξασφαλίζει φυτά με τα ίδια χαρακτηριστικά. Η αλόη παρουσιάζει γενικά καλή αντοχή σε εχθρούς και ασθένειες, όταν καλλιεργείται σε συνθήκες καλού αερισμού και αποστράγγισης.

Η συγκομιδή πραγματοποιείται συνήθως από το τρίτο έτος ανάπτυξης και μετά, όταν τα φύλλα έχουν αποκτήσει το επιθυμητό μέγεθος και περιεκτικότητα σε γέλη. Συλλέγονται τα εξωτερικά, ώριμα φύλλα, τα οποία οδηγούνται άμεσα σε επεξεργασία για την παραγωγή γέλης ή εκχυλισμάτων. Η παραγωγική ζωή μιας φυτείας μπορεί να ξεπεράσει τα δέκα χρόνια υπό κατάλληλες συνθήκες καλλιέργειας.

Η αλόη χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία καλλυντικών, φαρμάκων και συμπληρωμάτων διατροφής. Η γέλη των φύλλων της αξιοποιείται σε προϊόντα περιποίησης του δέρματος λόγω των ενυδατικών και καταπραϋντικών ιδιοτήτων της. Παράλληλα, χρησιμοποιείται ως καλλωπιστικό φυτό σε κήπους, βραχόκηπους και γλάστρες, χάρη στην ιδιαίτερη μορφή της και στις μικρές απαιτήσεις συντήρησης.