Η λατινική ονομασία του γένους Gleditsia δόθηκε προς τιμήν του Γερμανού βοτανολόγου Johann Gottlieb Gleditsch. Το επίθετο triacanthos σημαίνει «τρία αγκάθια» και αναφέρεται στα χαρακτηριστικά αγκάθια που φέρει ο κορμός και οι βλαστοί του δέντρου.

Η γλεδίτσια είναι φυλλοβόλο δέντρο της οικογένειας Fabaceae, με καταγωγή από τη Βόρεια Αμερική. Έχει εισαχθεί στην Ευρώπη και καλλιεργείται ευρέως ως καλλωπιστικό και αστικό δέντρο, λόγω της αντοχής και της προσαρμοστικότητάς του σε δύσκολες συνθήκες. 

Το δέντρο μπορεί να φτάσει σε ύψος περίπου 20–30 μέτρα, με ευρεία και σχετικά αραιή κόμη. Ο κορμός και οι κλάδοι φέρουν χαρακτηριστικά αγκάθια, ιδιαίτερα στα νεαρά άτομα. Τα φύλλα είναι σύνθετα, πτερωτά έως διπλά πτερωτά, με πολλά μικρά φυλλάρια που κιτρινίζουν το φθινόπωρο. 

Η ανθοφορία πραγματοποιείται την άνοιξη έως τις αρχές του καλοκαιριού. Τα άνθη είναι μικρά, πρασινοκίτρινα και σχετικά αδιάκριτα, αλλά αρωματικά και μελισσοκομικά. Οι καρποί της γλεδίτσιας είναι μακρόστενοι, επίπεδοι λοβοί που περιέχουν τους σπόρους του φυτού και συχνά παραμένουν πάνω στα κλαδιά ακόμη και κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Η γλεδίτσια παρουσιάζει πολύ μεγάλη προσαρμοστικότητα και μπορεί να αναπτυχθεί σε ποικιλία εδαφών, ακόμη και σε φτωχά ή ξηρά. Είναι ανθεκτική στην ξηρασία, στη ρύπανση και στις αστικές συνθήκες, γεγονός που την καθιστά κατάλληλη για δενδροφυτεύσεις πόλεων. 

Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται κυρίως με σπόρο, ο οποίος συχνά απαιτεί προεπεξεργασία για να βλαστήσει. Παρουσιάζει γενικά καλή ανθεκτικότητα και γρήγορη ανάπτυξη στα πρώτα στάδια.

Η χρήση της είναι κυρίως καλλωπιστική και οικολογική, καθώς αξιοποιείται σε πάρκα, δρόμους και ανεμοφράκτες, ενώ συμβάλλει στη σκίαση και στη βελτίωση του μικροκλίματος.