Η λατινική ονομασία Cupressus sempervirens αποδίδεται στο κοινό κυπαρίσσι. Το επίθετο sempervirens σημαίνει «πάντα ζωντανό» ή «αειθαλές», αναφερόμενο στο γεγονός ότι το δέντρο διατηρεί το φύλλωμά του καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Το κυπαρίσσι αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και συμβολικά δέντρα του μεσογειακού τοπίου.

Το κυπαρίσσι είναι αειθαλές κωνοφόρο δέντρο της οικογένειας Cupressaceae. Είναι αυτοφυές στην ανατολική Μεσόγειο και έχει εξαπλωθεί ευρέως σε πολλές περιοχές με εύκρατο και μεσογειακό κλίμα. Στην Ελλάδα συναντάται τόσο σε φυσικά οικοσυστήματα όσο και ως καλλωπιστικό ή διακοσμητικό δέντρο σε κήπους, νεκροταφεία και δημόσιους χώρους.

Το δέντρο μπορεί να φτάσει σε ύψος από 15 έως 25 μέτρα, ενώ σε ευνοϊκές συνθήκες μπορεί να αναπτυχθεί και περισσότερο. Το σχήμα της κόμης του είναι χαρακτηριστικά κωνικό ή κυλινδρικό, ιδιαίτερα στην όρθια μορφή καλλιέργειας. Ο κορμός είναι ευθύς, με φλοιό γκριζοκάστανο που με την ηλικία σχίζεται σε επιμήκεις λωρίδες. Τα φύλλα είναι μικρά, λεπιοειδή, έντονα προσκολλημένα στους βλαστούς και σχηματίζουν πυκνό, σκούρο πράσινο ή γλαυκοπράσινο φύλλωμα.

Η ανθοφορία πραγματοποιείται την άνοιξη. Το κυπαρίσσι είναι ανεμόφιλο φυτό, με αρσενικούς και θηλυκούς κώνους που αναπτύσσονται στο ίδιο δέντρο. Οι θηλυκοί κώνοι ωριμάζουν μέσα σε 1–2 χρόνια και μετατρέπονται σε σφαιρικούς ξυλώδεις καρπούς που περιέχουν μικρούς, φτερωτούς σπόρους.

Το κυπαρίσσι παρουσιάζει πολύ μεγάλη αντοχή στην ξηρασία και στις υψηλές θερμοκρασίες. Αναπτύσσεται καλύτερα σε ηλιόλουστες θέσεις και σε καλά στραγγιζόμενα εδάφη, ακόμη και φτωχά ή πετρώδη. Είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στον άνεμο και προσαρμόζεται εύκολα σε μεσογειακές συνθήκες, ενώ παρουσιάζει μέτρια έως καλή αντοχή στο ψύχος, ανάλογα με την ποικιλία και την ηλικία του φυτού.

Ο πολλαπλασιασμός του γίνεται κυρίως με σπόρο, ενώ σε καλλιεργούμενες ποικιλίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί και αγενής πολλαπλασιασμός. Έχει σχετικά αργή ανάπτυξη στα πρώτα στάδια, αλλά στη συνέχεια αποκτά μακροβιότητα και σταθερότητα. Παρουσιάζει γενικά ανθεκτικότητα σε ασθένειες, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να προσβληθεί από μυκητολογικές ασθένειες ή καρκινώσεις κλαδίσκων.

Το κυπαρίσσι χρησιμοποιείται ευρέως ως καλλωπιστικό δέντρο και για τη διαμόρφωση του τοπίου σε φράχτες, δενδροστοιχίες και ανεμοφράκτες, σε κήπους, πάρκα, νεκροταφεία και δενδροστοιχίες. Παράλληλα, αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο του μεσογειακού τοπίου και έχει έντονο συμβολικό χαρακτήρα, συνδεδεμένο ιστορικά με τη μακροβιότητα και την μνήμη.