Η λατινική ονομασία του γένους Erica προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «ἐρείκη», με την οποία ήταν γνωστά τα φυτά της συγκεκριμένης ομάδας ήδη από την αρχαιότητα. Το επίθετο manipuliflora προέρχεται από τις λατινικές λέξεις manipulus που σημαίνει «δεμάτι» ή «τούφα» και flora που σημαίνει «άνθη», αναφερόμενο στις πυκνές ταξιανθίες που σχηματίζει το φυτό.

Το ρείκι είναι αειθαλής, πολυετής θάμνος της οικογένειας Ericaceae, αυτοφυής στις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου και ιδιαίτερα διαδεδομένος στην Ελλάδα. Συναντάται σε πεδινές, ημιορεινές και ορεινές περιοχές, όπου αναπτύσσεται σε φρυγανικές εκτάσεις, θαμνότοπους, δασικές παρυφές και ξηρές πλαγιές, αποτελώντας χαρακτηριστικό στοιχείο της μεσογειακής βλάστησης. 

Είναι άριστα προσαρμοσμένο στις μεσογειακές κλιματικές συνθήκες και παρουσιάζει μεγάλη αντοχή στην ξηρασία. Ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες θέσεις και σε ελαφρά, όξινα έως ουδέτερα εδάφη με καλή αποστράγγιση, ενώ φυτρώνει ακόμη και σε φτωχά και πετρώδη εδάφη. Παράλληλα, παρουσιάζει καλή αντοχή στους ανέμους και στις χαμηλές θερμοκρασίες.

Το ρείκι σχηματίζει πυκνούς και πολύκλαδους θάμνους που συνήθως φτάνουν σε ύψος από 1 έως 2 μέτρα. Οι βλαστοί του είναι λεπτοί, ξυλώδεις και έντονα διακλαδισμένοι. Τα φύλλα είναι μικρά, στενά, βελονοειδή και διατάσσονται κατά σπονδύλους γύρω από τους βλαστούς. Παραμένουν πάνω στο φυτό καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, προσδίδοντάς του πυκνή και συμπαγή εμφάνιση.

Τα άνθη εμφανίζονται από τα τέλη του καλοκαιριού έως τα τέλη του φθινοπώρου. Είναι μικρά, καμπανοειδή, ρόδινα έως λιλά και σχηματίζονται σε πολυάριθμες ταξιανθίες κατά μήκος των βλαστών. Η πλούσια ανθοφορία του προσφέρει μεγάλες ποσότητες νέκταρος και γύρης, γεγονός που καθιστά το ρείκι ένα από τα σημαντικότερα μελισσοκομικά φυτά της ελληνικής χλωρίδας.

Ο πολλαπλασιασμός του γίνεται με σπόρο ή μοσχεύματα. Στη φυτωριακή παραγωγή προτιμώνται συνήθως τα μοσχεύματα, καθώς εξασφαλίζουν ταχύτερη ανάπτυξη και μεγαλύτερη ομοιομορφία στα παραγόμενα φυτά. Το ρείκι παρουσιάζει γενικά καλή ανθεκτικότητα σε εχθρούς και ασθένειες όταν καλλιεργείται σε καλά στραγγιζόμενα εδάφη.

Η συγκομιδή των ανθοφόρων βλαστών πραγματοποιείται κατά την περίοδο της πλήρους ανθοφορίας. Τα άνθη και τα νεαρά τμήματα του φυτού μπορούν να χρησιμοποιηθούν νωπά ή αποξηραμένα για την παρασκευή αφεψημάτων και βοτανικών σκευασμάτων.

Το ρείκι είναι κυρίως γνωστό για τη μεγάλη μελισσοκομική του αξία, καθώς από το νέκταρ των ανθέων του παράγεται το ιδιαίτερα αρωματικό και θρεπτικό μέλι ερείκης. Παράλληλα, χρησιμοποιείται στη βοτανοθεραπεία και ως καλλωπιστικό φυτό σε φυσικούς και μεσογειακούς κήπους, χάρη στην πλούσια ανθοφορία και την ανθεκτικότητά του.