Η υβριδογενής ελάτη φέρει τη λατινική ονομασία Abies borisii-regis. Πρόκειται για φυσικό υβρίδιο της λευκής ελάτης (Abies alba) και της κεφαλληνιακής ελάτης (Abies cephalonica). Η λατινική ονομασία borisii-regis αποδόθηκε προς τιμήν του βασιλιά Βόριδος Γ’ της Βουλγαρίας.

Η υβριδογενής ελάτη είναι αειθαλές κωνοφόρο δέντρο της οικογένειας Pinaceae και συναντάται κυρίως στη Βαλκανική χερσόνησο, με σημαντική παρουσία στην Ελλάδα. Εμφανίζεται σε ενδιάμεσες ζώνες μεταξύ των περιοχών εξάπλωσης της λευκής και της κεφαλληνιακής ελάτης, κυρίως σε ορεινά οικοσυστήματα με υγρό και ψυχρό κλίμα.

Το δέντρο μπορεί να φτάσει σε ύψος από 25 έως 40 μέτρα, σχηματίζοντας ευθύ κορμό και συμμετρική, κωνική κόμη. Ο φλοιός είναι λείος και γκριζοκάστανος στα νεαρά δέντρα, ενώ με την ηλικία αποκτά ρηγματώσεις. Οι βελόνες είναι επίπεδες, γραμμοειδείς, σκούρου πράσινου χρώματος, με χαρακτηριστική διάταξη που συμβάλλει στη διαφοροποίησή της από τις γονικές μορφές.

Η ανθοφορία πραγματοποιείται την άνοιξη. Το είδος είναι μόνοικο, με αρσενικούς και θηλυκούς κώνους στο ίδιο δέντρο. Οι θηλυκοί κώνοι είναι κυλινδρικοί και όρθιοι κατά την ανάπτυξη και ωριμάζουν μέσα στο ίδιο έτος, απελευθερώνοντας τους φτερωτούς σπόρους τους.

Η υβριδογενής ελάτη προτιμά βαθιά, γόνιμα και καλά στραγγιζόμενα εδάφη, ενώ παρουσιάζει καλή αντοχή στο ψύχος. Απαιτεί σχετικά υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία και δεν ευδοκιμεί σε ξηροθερμικές συνθήκες.

Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται κυρίως με σπόρο. Παρουσιάζει μέτρια έως καλή ανάπτυξη και θεωρείται αρκετά ανθεκτικό είδος σε φυσικές συνθήκες, με περιορισμένη, όμως, αντοχή σε παρατεταμένη ξηρασία και έντονη θερμότητα.

Η υβριδογενής ελάτη χρησιμοποιείται κυρίως σε δασοπονία και αναδασώσεις ορεινών περιοχών, καθώς και ως σημαντικό συστατικό των ορεινών δασικών οικοσυστημάτων της Ελλάδας. Συμβάλλει στη σταθερότητα των εδαφών, στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και στη δημιουργία οικολογικά ισορροπημένων δασικών σχηματισμών.