Η λατινική ονομασία Sideritis προέρχεται από τη λέξη sideros που σημαίνει «σίδερο», καθώς στην αρχαιότητα τα είδη του γένους χρησιμοποιούνταν ως επουλωτικά σε τραύματα από σιδερένια όπλα. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες ερμηνείες που συνδέουν το όνομα με την περιεκτικότητα του φυτού σε σίδηρο. Η κοινή ελληνική ονομασία «τσάι του βουνού» αποδίδεται στη φυσική του παρουσία στα μεγάλα υψόμετρα της χώρας.

Το Sideritis scardica, γνωστό και ως τσάι του βουνού, είναι αυτοφυές φυτό που συναντάται σε ορεινές και υποαλπικές περιοχές των Βαλκανίων, όπως η Ελλάδα, η Βόρεια Μακεδονία και η Βουλγαρία. Στη χώρα μας φύεται σε ορεινούς σχηματισμούς της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας, κυρίως στη Ροδόπη, το Βέρμιο, τον Όλυμπο και την Πίνδο, όπου αναπτύσσεται σε πετρώδεις πλαγιές, ασβεστολιθικά εδάφη και ανοικτές θέσεις με έντονο ηλιασμό. Ως καλλιεργούμενο φυτό συναντάται ολοένα και πιο συχνά σε ορεινούς αγρούς και βοτανικούς κήπους, λόγω της αυξημένης ζήτησής του ως αρωματικό και φαρμακευτικό βότανο.

Το τσάι του βουνού ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών (Lamiaceae) και στην ομοταξία των δικοτυλήδονων. Είναι πολυετές, ημίθαμνο φυτό με χαρακτηριστική όρθια ανάπτυξη και πλούσια βλάστηση. Το ύψος του κυμαίνεται συνήθως από 30 έως 60 εκατοστά, ανάλογα με το υψόμετρο και τις συνθήκες καλλιέργειας. Οι βλαστοί του φέρουν πυκνό, αργυρόλευκο τρίχωμα, το οποίο βοηθά το φυτό να μειώνει την απώλεια νερού και να αντέχει τις χαμηλές θερμοκρασίες. Τα φύλλα του είναι λογχοειδή και καλύπτονται επίσης από πυκνό χνούδι, έχοντας χρώμα γκριζοπράσινο. Οι ταξιανθίες εμφανίζονται στην κορυφή των βλαστών κατά τους θερινούς μήνες και φέρουν κίτρινα άνθη, συγκεντρωμένα σε σπονδύλους, με έντονο άρωμα.

Το Sideritis scardica παρουσιάζει μεγάλη αντοχή στο ψύχος και ευδοκιμεί σε περιοχές με δροσερό καλοκαίρι και ψυχρό χειμώνα. Προτιμά καλά στραγγιζόμενα, πετρώδη ή ασβεστολιθικά εδάφη και ηλιαζόμενες θέσεις. Αν και πρόκειται για ξηρόφυτο, σε καλλιεργούμενες συνθήκες με περιοδική άρδευση εμφανίζει πιο ζωηρή ανάπτυξη και μεγαλύτερη ανθοφορία. Αντέχει σε θερμοκρασίες ακόμη και κάτω από το μηδέν, ενώ σε παρατεταμένο παγετό μπορεί να ζημιωθεί το υπέργειο τμήμα του, χωρίς ωστόσο να επηρεάζεται σοβαρά η ρίζα.

Το φυτό έχει μεγάλη διάρκεια ζωής και η καλλιέργειά του μπορεί να παραμείνει παραγωγική για αρκετά έτη. Ο πολλαπλασιασμός γίνεται είτε με σπόρο είτε με μοσχεύματα, με τον σπόρο να απαιτεί ψυχρή στρωμάτωση για υψηλή βλαστικότητα. Από εμπορικής άποψης, προτιμάται ο πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα ή ριζώματα, καθώς εξασφαλίζεται ομοιομορφία στο τελικό προϊόν. Το τσάι του βουνού εμφανίζει γενικά καλή αντοχή σε εντομολογικές και μυκητολογικές προσβολές. Σε συνθήκες υψηλής υγρασίας μπορεί να εμφανιστεί ριζοκτονία ή ωίδιο στις νεαρές φυτείες.

Η επεξεργασία του φυτικού υλικού αφορά κυρίως την παραγωγή χλωρής και ξηρής δρόγης. Η συγκομιδή γίνεται συνήθως μία φορά το χρόνο, κατά τους μήνες Ιούνιο–Ιούλιο, στο στάδιο της πλήρους ανθοφορίας, όπου το φυτό παρουσιάζει τη μέγιστη περιεκτικότητα σε αιθέρια έλαια και δραστικές ουσίες όπως φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα και τερπένια. Η ξήρανση πραγματοποιείται σε σκιερά και καλά αεριζόμενα σημεία ώστε να διατηρηθεί το χρώμα και το άρωμα. Η χλωρή δρόγη χρησιμοποιείται λιγότερο, κυρίως για εκχυλίσματα και φρέσκα προϊόντα.

Το Sideritis scardica είναι βότανο αρωματικό, φαρμακευτικό και ιδιαίτερα δημοφιλές για την παρασκευή αφεψημάτων. Θεωρείται τονωτικό, αντιφλεγμονώδες, αντιοξειδωτικό και ήπια ηρεμιστικό. Παραδοσιακά χρησιμοποιείται για αντιμετώπιση του κρυολογήματος, της δυσπεψίας και της κόπωσης. Το αιθέριο έλαιό του χρησιμοποιείται σε καλλυντικά, σαπωνοποιία και φυσικά θεραπευτικά παρασκευάσματα. Επιπλέον, λόγω της εντυπωσιακής μορφής των ανθισμένων βλαστών, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως καλλωπιστικό φυτό σε ορεινούς κήπους ή βραχόκηπους.